Północny Hol Kolumnowy

Wejście Północne
Wejście północne do Pałacu otwiera się w Północny Hol Kolumnowy.Stąd możemy przejść przez przejście północne do północnej części Dziedzińca Centralnego. Przejście było oryginalnie otwarte ale po roku 1700 p.n.e. zostało zamknięte. Przypuszcza się, że nad Północnym Holem Kolumnowym znajdowała się przestrzeń służąca jako jadalnia. W Holu Kolumnowym znaleziono dużą ilość tabliczek, co sugeruje, że był to obszar administracyjny. Północny Hol Kolumnowy mógł służyć jako poczekalnia dla przyjeżdżających do pałacu.

Komnata Byka

Bezpośrednio na południe od Północnego Holu Kolumnowego znajduje się Komnata Byka, która znajduje się na tym samym poziomie co Dziedziniec Centralny. W komorze znaleziono relief Fresku Byka. Po przeciwnej stronie komory znajduje się jeszcze jedna komora także udekorowana freskami.

Narożnik północno-wschodni został bardzo uszkodzony podczas prac wykopaliskowych i trudno dziś powiedzieć do czego ta część pałacu służyła. Narożnik zawierał dużą liczbę pomieszczeń magazynowych. Wśród znalezisk była też duża ilość glinianych kubków. Być może to tu przygotowano posiłki przed podaniem ich w refektarzu (jadalni świątynnej). Po zburzeniu Pałacu w 1700 p.n.e. wiele pomieszczeń w tej części pałacu (a także w Skrzydle Wschodnim) było nimi zapełnione.

Skrzydło Wschodnie
Wschodnia część Pałacu mogła posiadać cztery poziomy z których pozostały trzy. Pierwszy znajdował się na poziomie Dziedzińca Centralnego i dwa poziomy poniżej dziedzińca przecięte zboczem wzgórza. Pozostałe trzy w dalszym ciągu istnieją. Do niższych poziomów, określonych przez Evansa jako pomieszczenia rezydencjalne, można dostać się Wielkimi Schodami.

System drenażowy

Sanktuarium nie przetrwało. Częściowo zachowały się tylko piwnice które do dziś są widoczne. W wielu przypadkach kiedy budynek zawala się, duża ilość przedmiotów opada na najniższą kondygnację i te włąśnie przedmioty były znajdowane podczas prac wykopaliskowych. Wśród znalezisk było wyposażenie sanktuarium włącznie z małą trójkolumnową kaplicą i ołtarzem posiadającym na górnej części rogi konsekracyjne. W piwnicy znaleziono część posągu bogini (kawałek głowy z lokami), prawdopodobnie liczącej 3 metry wysokości, wykonanej prawdopodobnie z brązu. Do sanktuarium z Dziedzińca Centralnego prowadziły 12-to stopniowe schody. W tym obszarze, na wschód od Pokoju Rynny Kamiennej Głowy znajduje się zachowany do dzisiaj system odwadniający.

Wyróżniającym elementem Wschodniego Skrzydła są Wielkie Schody i pomieszczenia poniżej. Odkopanie Wielkich Schodów było wielkim bólem głowy dla Evansa i jego współpracowników, a to ze względu na niebezpieczne prace . Cudownie, że większość stopni pozostała zachowana choć przypuszcza się, że duża część podpór była wykonana z drewna które zostało zwęglone.

Hol Podwójnego Topora

Schody składają się z 54 stopni w czterech biegach schodząc do Holu Podwójnego Topora. W swojej drodze w dół schody przechodzą w spocznik z kolumnami. W połowie schodów znajduje się część nazwana przez Evansa Wyższym Holem Podwójnego Topora. W dole schodów znajduje się Hol Podwójnego Topora. Do dzisiaj trwają spory czy były to apartamenty królewskie. Wielu twierdzi, że takie apartamenty nie mogły znajdować się w tej części Pałacu. Apartamenty nie mogły znajdować się cztery biegi w schodów poniżej gdy oryginalnie budynek posiadał kilka pięter ponad poziom gruntu. Świetlik nie mógł dostarczać dostatecznej ilości światła do pomieszczeń znajdujących się na dole. Nawet dziś, gdy nie istnieją brakujące piętra, pomieszczenia są zaciemnione. Co więcej, niedaleko stąd znajdowały się warsztaty rzemieślnicze i tym samym apartamenty królewskie nie mogły znajdować się tak blisko tej części. Castledon sugeruje, że przestrzeń ta była używana do rytuałów religijnych.

Hol Podwójnego Topora był podwójną komorą z powierzchnią zewnętrzną i wewnętrzną. Powierzchnia wewnętrzna mogła być zamykana jedenastoma podwójnymi drzwiami. Podobne rozwiązanie można zauważyć w Pałacu Phaistos. Przypuszczalnie niektóre aspekty rytuałów religijnych były publiczne a inne nie i tym samym powierzchnia wewnętrzna musiała być zamknięta przed widokiem dla nieuprawnionych.

Sanktuarium Delfina

Koło Holu Podwójnego Topora znajduje się sanktuarium Delfina które Evans nazwał apartamentem królowej. Komnata ta przyjęła nazwę od fresku z delfinem który znaleziono w wielu kawałkach. Prawdopodobnie spadł on z wyższego piętra w czasie zburzenia Pałacu. Replika fresku zdobi teraz ścianę północną. Misa do rytuału oczyszczającego (wanna lustralna) przyległa do Sanktuarium Delfina zawiera dziś "wannę" znalezioną w innej części pałacu i nie jest ona wanną lustralną. Evans miał problem z łazienkami w Knossos. Evans nie mógł zaakceptować, że łazienka znajduje się w odległości tylko czterech metrów od Sali Tronowej więc zdecydował, że jest to miejsce to oczyszczeń rytualnych. Ale w pobliżu apartamentów królewskich wannę lustralną mógł nazwać zwykła łazienką. W pobliżu Knossos znajduje się kilka mis lustralnych i wygląda na to, że służyły tym samym celom. Wyklucza to zastosowanie tej szczególnej misy lustralnej jako łazienki królowej.

Droga Królewska

Droga Królewska i Teatr
Droga Królewska jest najstarszą dobrze zachowaną droga w Europie. Zbliżając się do Pałacu droga rozwidla się. Jedna prowadzi do Teatru a druga do Dziedzińca Zachodniego. Przypuszczalnie przechodziła ona w drodze do Pałacu przez miasto minojskie. Nie potrzeba wiele wyobraźni aby zobrazować jak przebiegała wzdłuż trzech wykopanych rowów.

Teatr

Teatr jest wybrukowaną powierzchnią trzynaście metrów na dziesięć. Plac otaczają schody w kształcie litery L które mogły pomieścić około 500 osób. Biorąc pod uwagę ilość mieszkańców miasta i Pałacu powierzchnia ta mogła pomieścić szczególnie dużą liczbę ludzi.

Pałac posiada wiele innych miejsc które nie znalazły się w tym krótkim opisie, szczególnie dolna część Skrzydła Wschodniego i niezależna budowla na południe od Pałacu. Pełny opis Pałacu można znaleźć w książkach opisujących Pałac Knossos.